Wszystkie te związki budują obraz nieustającego aktywisty, rozgoryczonego arabską dominacją i zaangażowanego w różne rodzaje antyumajjadzkiej aktywności.
Na czele haszimijji thumb|upright=1.2|Ogłoszenie As-Saffaha kalifem. Ilustracja do rękopisu Tarichname Balamiego z początku XIV wieku. Zbiory Freer and Sackler Galleries w Waszyngtonie Przełomowym momentem w życiu Abu Muslima było spotkanie w kufickim więzieniu członków haszimijji, którzy dążyli do obalenia władzy Umajjadów i zaprowadzenia rządów rodziny Proroka (Haszymitów). Związki z plemieniem Idżl zaprowadziły Abu Muslima do przywódcy haszimijji, Bukajra Ibn Mahana. W roku 743/744 udał się z pielgrzymką do Mekki i nawiązał kontakt z Abbasydami, by później wyruszyć do Chorasanu już jako ich wysłannik na te tereny. Na miejscu Abu Muslim spotkał się z chłodnym przyjęciem miejscowego lidera haszimijji, Sulajmana Ibn Kasira, jego jednoznaczne poparcie dla Abbasydów było także niezgodne z wizją następcy Bukajra Ibn Mahana, Abu Salamy al-Challala, który w zgodzie z tradycją ruchu chciał walczyć ogólnie o władzę wybrańca (ar-riza) z rodu Haszymitów, ostateczne rozstrzygnięcie co do jego osoby pozostawiając na czas po zwycięstwie nad Umajjadami.