Jung w tym czasie wspierał Spielrein, zapewniając o poparciu dla jej badań i koncepcji, a równocześnie korespondował z Freudem, dezawuując jej dorobek i jednocześnie wykorzystując jej koncepcje i badania. W tym okresie publikowała również liczne artykuły, m.in. w pionierskiej dziedzinie rozwoju noworodka (1913), a uważana długo za pionierkę w tej dziedzinie Anna Freud wydawała swoje prace dopiero dziewięć lat później.
W marcu 1912 r. wyjechała do Berlina i w tym samym roku poślubiła rosyjskiego psychiatrę Pawła Szeftela, z którym miała córkę Irmę Renatę (1912). Od 1915 r. była w separacji z mężem. W następnych latach mieszkała i pracowała również w Monachium, Lozannie i Genewie. W Berlinie należała do Stowarzyszenia Psychoanalitycznego, w Genewie organizowała Towarzystwo Psychonalityczne i była profesorem psychoanalizy w Instytucie Rosseau. W Genewie dodatkowo publikowała wspólnie z Charlesem Ballym i Jeanem Piagetem. W 1923 r. powróciła do Związku Radzieckiego i zamieszkała w Moskwie, gdzie pracowała z Wierą Szmidt, Lwem Wygotskim i Aleksandrem Łuriją i otrzymała katedrę na moskiewskim uniwersytecie oraz kierownictwo kliniki psychoanalizy dziecięcej, odgrywając kluczową rolę w przeniesieniu psychoanalizy do tego kraju.