Niemal natychmiast po dokonaniu aresztowań hierarchów Rosyjska Cerkiew Prawosławna wyznaczyła Mychajłę Oksijuka, po ślubach mniszych – Makarego, biskupem lwowskim i tarnopolskim, z wyraźnym poleceniem, by skoordynował swoje działania z „oddolnym ruchem na rzecz jedności Cerkwi”.

„Grupa inicjatywna” i „sobór lwowski” „Grupa inicjatywna na rzecz reunifikacji Kościoła greckokatolickiego z Cerkwią Prawosławną”, na czele której stał ks. Hawryło Kostelnyk, formalnie ujawniła się 28 maja. W tym dniu Grupa ogłosiła dwa listy. Pierwszy był skierowany do rządu radzieckiej Ukrainy z prośbą o aprobatę i uznanie prawa Grupy do prowadzenia kampanii „zjednoczeniowej”. Drugie pismo informowało kler greckokatolicki, że Grupa została utworzona „za zezwoleniem władz państwowych” i „nie uzna żadnego innego zwierzchnictwa administracyjnego w Kościele greckokatolickim”. 18 czerwca 1945 Pawło Chodczenko, republikański pełnomocnik Rady ds.