W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej. Osadzono go w obozie jenieckim w Kozielsku, gdzie przebywał od 25 stycznia 1940. 22 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa nr 040/1 z 20 kwietnia 1940. 23 lub 24 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W Lesie Katyńskim prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w mundurze w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 2579 – dosłownie opisany jako Birnbaum Mieczyslaw (raport dzienny z 20 maja 1943), a przy jego zwłokach znaleziono: pismo Urzędu Pracy, Krzyż i Legitymację Virtuti Militari, dwa odznaczenia oraz kartę na broń. Został wymieniony w raporcie politycznym z 22 kwietnia 1940 skierowanym do zastępców ludowych komisarzy spraw wewnętrznych ZSRR, w sprawie nastrojów jeńców wojennych z obozów Starobielsk i Kozielsk.