thumb|250px|Abraham Mignon, Martwa natura z kwiatów i owoców (1669-1679), Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie thumb|250px|Abraham Mignon, Martwa natura z owocami, rybami i ptasim gniazdem w lesie (druga poł. XVII w.), Ermitaż thumb|250px|Abraham Mignon, Martwa natura z papugą (1669-1679), Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie thumb|250px|Abraham Mignon, Waza kwiatowa z wiewiórką (ok. 1660) thumb|250px|Abraham Mignon, Ptasie gniazdo 1675, Luwr thumb|250px|Vanitas (Kwiaty i drobne zwierzątka) druga poł. XVII w., Muzeum Narodowe w Warszawie Abraham Mignon (ur. ochrz. 21 czerwca 1640 we Frankfurcie nad Menem, poch. 27 marca 1679 w Utrechcie) – holenderski malarz martwych natur pochodzenia walońskiego, działający w Niemczech i Holandii w okresie barok.
Życiorys Najstarszy syn z czworga dzieci handlarza serów Petera Mignona i Cathariny Le Bleu. Kształcił się u malarza kwiatów Jacoba Marrela. W 1664 wyjechał do Utrechtu, gdzie w 1669 wstąpił do gildii św. Łukasza. Następnie zatrudnia się w pracowni Jana de Heema (1606-1684), który wywarł bardzo silny wpływ na jego twórczość. W 1675 poślubił Marię Willaerts, córkę malarza Cornelisa Willaertsa, z którą miał dwie córki: Katharinę i Annę.