jedna z form Akcji Katolickiej) był strażnikiem przybocznym Pavelicia, a Bozidas Bralo - szefem policji bezpieczeństwa w Sarajewie odpowiedzialnym za szereg akcji antysemickich. W Bośni i Hercegowinie przywódca ruchu Jure Francetić zdecydował, aby dużą liczbę stanowisk w partii ustaszy oddać w ręce duchowieństwaWar and Revolution in Yugoslavia, 1941-1945: Occupation and Collaboration by Jozo Tomasevich, published by Stanford University Press, 2001 , (s. 490).
Ludność żydowska starała się uzyskać ochronę Kościoła katolickiego przed represjamiShelah (1989), s. 328. Kościół jednak prowadził politykę konwersji, toteż uratować od zagłady Żydów mogło ratować jedynie przechodzenie na katolicyzm. Prawo konwersji wprowadzone przez Stepinaca nie zapobiegło jednak kolejnym prawom antyżydowskimKrišto (2007), s. 19. Władze NDH przywłaszczyły sobie wiele cerkwi prawosławnych, które zostały „opuszczone lub zarekwirowane”. Katolicki episkopat i HKP były zaangażowane w koordynację i zarządzanie tymi działaniamiCornwell, 1999, s. 251. Kampania przymusowej konwersji prawosławnych Serbów na katolicyzm ruszyła we wrześniu 1941 roku. Kościół utrzymywał wobec niej niepewne i niejednoznaczne stanowisko;