z jednej strony uważano, że pomoże to przetrwać ludności wywodzącej się z mniejszości, a z drugiej strony odrzucał wymuszone nawrócenia. Plany rządu wdrażano we współpracy z duchowieństwem, głównie z franciszkanamiBiondich (2005), s. 86Biondich (2006), s. 443.
Przed kampanią zmuszania Serbów i Żydów do konwersji, biskup Stepinac zwołał Synod Biskupów Chorwackich, który wezwał do humanitarnego traktowania Żydów, którzy przyjęli katolicyzmShelah (1989), s. 331.
NDH próbowało odzyskać poparcie Stepinaca, który w październiku 1942 skrytykował pośrednio politykę rząduShelah (1989), s. 334. W okresie deportacji Żydów do obozu śmierci Auschwitz-Birkenau wysłał on raport do Watykanu, w którym bronił działań rządu jako promotora katolicyzmu. W czasie swojej wizyty w Watykanie od 24 maja do 4 czerwca 1943, Stepinac mimo wcześniejszych krytycznych opinii, bardzo korzystnie dla ustaszy opisał stan państwa chorwackiegoShelah (1989), s. 335.