Kodeks wprowadzał podział na kary kryminalne (dręczące i hańbiące) za zbrodnie (nakładane przez sądy przysięgłych), kary poprawcze za występki (nakładane przez trybunały policyjne) oraz kary policyjne za wykroczenia (nakładane przez sądy policji prostej). Kodeks karny nie stanowił takiego przełomu w prawie karnym, jak Code civil z 1804 roku w dziedzinie prawa cywilnego (nie uwzględniał chociażby postulatów kierunku humanitarnego dotyczących zniesienia kary śmierci, utrzymywał feudalne kary pręgierza i piętnowania; znał również instytucję śmierci cywilnej), mimo to jednak wywarł silny wpływ na kształtowanie prawa karnego epoki, w szczególności na ustawodawstwo niemieckie.
Napoleoński code pénal podlegał licznym nowelizacjom, szczególnie w okresie między 1824 a 1863 rokiem, kiedy to wprowadzono zmiany idące w kierunku złagodzenia zbyt ostrej i niehumanitarnej represji karnej (np. likwidacja kwalifikowanej kary śmierci za ojcobójstwo w 1832 roku, zniesienie kary pręgierza w 1848 roku, zniesienie instytucji śmierci cywilnej w 1854 roku). Po II wojnie światowej wprowadzono również przepisy o środkach wychowawczych wobec nieletnich. Kodeks obowiązywał do czasu zastąpienia go przez nowy kodeks karny z 1 marca 1994 roku.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Historyczne kodeksy karne Kategoria:Historia prawa francuskiego Kategoria:Napoleon Bonaparte