Samodzielnie mianował urzędników na podległym sobie obszarze i czerpał olbrzymie dochody z kopalń srebra, miedzi i cyny, nie dzieląc się nimi z dworem w Pekinie.
Kiedy w 1673 roku nowy cesarz Kangxi postanowił ograniczyć niepodzielną władzę południowych feudałów, Wu Sangui wypowiedział posłuszeństwo Qingom i stanął na czele rebelii trzech lenników. Jego wojska przeprowadziły błyskawiczne uderzenie, spychając Mandżurów do rzeki Jangcy. W 1678 roku, na krótko przed śmiercią, ogłosił się cesarzem ze stolicą w Hengzhou i przybrał imię Zhaowu (昭武). Zmarł 2 października 1678 roku, w przeddzień kontrataku mandżurskiego. Po jego śmierci na krótko zasiadł na tronie jego wnuk Wu Shifan, zaś rebelia została ostatecznie stłumiona w 1682 roku.
Bibliografia
Kategoria:Chińscy wojskowi Kategoria:Urzędnicy dynastii Ming Kategoria:Urzędnicy dynastii Qing Kategoria:Książęta (wang) epoki Qing Kategoria:Urodzeni w 1612 Kategoria:Zmarli w 1678 Kategoria:Cesarze Chin