Elżbieta Szemplińska-Sobolewska (ur. 29 kwietnia 1909 w Warszawie, zm. 27 kwietnia 1991 tamże) – polska poetka i prozaiczka o lewicowych poglądach.
Życiorys mały|311x311px|Grób Elżbiety Szemplińskiej-Sobolewskiej na Cmentarzu Bródnowskim mały|left|Portret narysowany przez Stanisława Ignacego Witkiewicza Urodzona w Warszawie. Studiowała prawo oraz polonistykę na Uniwersytecie WarszawskimArtur Hutnikiewicz; Andrzej Lam (2000). Literatura polska XX wieku: przewodnik encyklopedyczny. Wydawnictwo Naukowe PWN. . S. 198.Elwira Buszewicz (2003). Słownik pisarzy polskich. Zielona Sowa. . s. 482.. Debiutowała jako prozaik w 1926 roku na łamach czasopisma „Robotnik” opowiadaniem Ojciec. W 1932 roku ogłosiła swoją pierwszą powieść Narodziny człowieka. 19 listopada 1939 roku podpisała oświadczenie pisarzy polskich witające przyłączenie Zachodniej Ukrainy do Ukrainy Radzieckiej. 17 września 1940 roku wstąpiła do Związku Radzieckich Pisarzy UkrainyBohdan Urbankowski, Czerwona msza, czyli uśmiech Stalina, t. 1, Warszawa 1998, s. 123.. W trakcie wojny działała w okupowanym Lwowie, współpracowała m.in. z „Robotnikiem”, „Czerwonym Sztandarem” i „Nowymi Widnokręgami”Polskie Państwo Podziemne wobec komunistów polskich (1939–1945): wypisy prasy konspiracyjnej. Wyd. Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. 2005. ..