W 1941 była we Lwowie redaktorką kwartalnika „Almanach Literacki”. Lata 1941–1944 spędziła w ZSRR, była współpracowniczką miesięcznika „Nowe Widnokręgi”. Określana w tym czasie jako „rywalka Wandy Wasilewskiej”Jacek Trznadel (1998). Kolaboranci: Tadeusz Boy-Żeleński i grupa komunistycznych pisarzy we Lwowie 1939–1941. Fundacja Pomocy Antyk, Wyd. Antyk Marcin Dybowski. . Była postacią kluczową w lwowskim środowisku literackim, m.in. decydowała o przyjmowaniu kandydatów do Związku Pisarzy Zachodniej Ukrainy, co w warunkach niedoborów żywności i odzieży decydowało o życiu wielu z nich, zapewniając jednocześnie ochronę przed sowieckimi aresztowaniami. W okresie II wojny światowej jawnie wspierała antypolską władzę i politykę ZSRRWoźniakowski Krzysztof, Łańcuch Elżbiety Szemplinskiej (1941) – zapomniany epizod z dziejów książki i literatury Lwowa czasów II wojny światowej.. W 1946 roku przebywała w placówce dyplomatycznej w Luksemburgu. W latach 1946–1962 przebywała na Zachodzie. Do Warszawy powróciła w 1961 lub 1962 rokuŁ. Łopalewska-Rozumowa, Św. Barbary 4: gimnazjum i liceum im. M. Konopnickiej w Warszawie, Warszawa 1992..