Wniebowzięcia NMP w stylu barokowym zainicjował w 1626 roku Leon Iwanowicz Sapieha h. Lis (1557–1633), kanclerz wielki litewski (1589–1623) i wojewoda wileński (1623–1633), a dokończył ją w 1637 roku jego syn Kazimierz Leon Sapieha (1609–1656), marszałek nadworny (1637) i podkanclerzy litewski (1645). Poświęcenia tej świątyni dokonał 15 sierpnia 1638 roku ks. Jan Chrzciciel Zamojski (zm. 01.01.1655), biskup łucki (1654–1655). Kolejnym kolatorem tego kościoła po 1713 roku był Michał Józef Sapieha (1670–1737), pisarz polny litewski (1698–1703; 1705–1730) i wojewoda podlaski (1728–1737). XVIII wiek Na zaproszenie ks. Michała Korwin Krassowskiego (zm. 1770), dotychczasowego proboszcza siemiatyckiego (1713–1719) i wspomnianego księcia Michała Józefa Sapiehy w przybyli do Siemiatycz księża misjonarze św. Wincentego á Paulo, przejmując 29 września 1719 roku parafię i beneficjum. Pierwszym proboszczem misjonarskim został ks. Kazimierz Józef Ottowicz (zm. 30.04.1726). Dokument przekazania parafii podpisał 3 lipca 1722 roku ks. Stefan Rupniewski (1671–1731), biskup łucki (1721–1731). Zakonnicy zbudowali murowany dom (1723), w którym umieścili szkołę, szpital i klasztor (1719–1727), przebudowali fasadę kościoła i kruchtę oraz wznieśli wieżę (1737). Projekty wykonał warszawski architekt Karol Antoni Bay (zm. ok.