Andrzej Huszno (ur. 6 listopada 1892 w Goleniowach, zm. 4 czerwca 1939 w Dąbrowie Górniczej) – polski duchowny, założyciel i administrator generalny (protojerej) Polskiego Narodowego Kościoła Prawosławnego.
Życiorys Duchowny rzymskokatolicki W 1915 po studiach w seminarium duchownym w Kielcach przyjął święcenia kapłańskie. Pracował jako wikariusz w parafiach rzymskokatolickich w Wolbromiu, Kazimierzy Wielkiej i Pacanowie. W 1916 ze względu na niedopełnianie obowiązków kapłańskich i prowadzenie niemoralnego stylu życia został suspendowany przez biskupa ordynariusza kieleckiego, Augustyna Łosińskiego.
W czasie I wojny światowej rozpoczął działalność publicystyczną i społeczną sympatyzując z Polską Partią Socjalistyczną. Po nałożeniu kar kościelnych przebywał w Krakowie, gdzie podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1917 opublikował kontrowersyjną w owym czasie broszurę Syn człowieczy, w której głosił poglądy sprzeczne z ówczesnym nauczaniem Kościoła katolickiego.