Duchowny polskokatolicki Jako ksiądz polskokatolicki był organizatorem parafii narodowej na osiedlu górniczym Dziewiąty w Dąbrowie Górniczej oraz jej placówek misyjnych w Gołonogu i Strzemieszycach. Głosząc poglądy socjalistyczne zebrał liczną grupę wiernych wśród robotników Zagłębia Dąbrowskiego. Zjednywał sobie także ludzi praktykowanym przez siebie ziołolecznictwem. Prowadził pensjonat przyrodoleczniczy na terenie kolonii Basiula pod Ząbkowicami i wytwórnię ziół leczniczych w Dąbrowie Górniczej.
W 1926 z powodu nieporozumień odszedł z Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego. Początkowo działał niezależnie. Założył Polski Katolicki Kościół Narodowy, który w krótkim czasie zrzeszał 2 tysiące wiernych. Organem Kościoła było pismo „Głos Ziemowida”. Doktryna PKKN łączyła katolicyzm z teozofią a nawet neopogaństwemJarosław Tomasiewicz: Mitozofia polska księdza Huszny. „Studia Religiologica” 2019, nr 2, ISSN 0137-2432. Z czasem podjął zabiegi mające na celu zawarcie unii kościelnej z Cerkwią prawosławną. Po ponad półrocznych rozmowach jego starania zostały uwieńczone sukcesem. W sierpniu 1926 przeszedł na prawosławie.