Dąb bezszypułkowy (Quercus petraea (Matt.) Liebl.) – gatunek drzewa liściastego z rodziny bukowatych. Występuje naturalnie w Europie i zachodniej Azji. W Polsce jest rozpowszechniony na przeważnej części kraju.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje głównie w środkowej i południowej Europie od Hiszpanii i Irlandii na zachodzie po europejską część Rosji na wschodzie; na północy sięga południowej części Półwyspu Skandynawskiego i krajów bałtyckich; obecny jest w Azji w rejonie Kaukazu, Azji Mniejszej i Iranie.
W Polsce gatunek jest rozpowszechniony z wyjątkiem północnego wschodu i Karpat.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostany męskie thumb|left|180px|Owoce thumb|left|180px|Liście Pokrój Drzewo osiągające do 40 m wysokości, o koronie zwartej i smukłej. Pień Kora u młodych drzew jest gładka, z czasem staje się szorstka, podłużnie bruzdowata, szarobrązowa. Pąki Szczytowe są jajowate, obłe. Pąki boczne słabo odchylone od pędu. Łuski brązowe, ciemnobrązowo obrzeżone, pokryte srebrzystym meszkiem. Liście Skrętoległe, osadzone na ogonku długości od 18 do 25 mm. Blaszka liściowa zazwyczaj do 12 cm długości i 7 cm szerokości, z 5–8 zatokowato zaokrąglonymi klapami i zbiegającą nasadą (bez uszek przy ogonku). Klapy blaszki regularne, największe w środkowej części blaszki. Nerwy drugiego rzędu dochodzą tylko do szczytów klap.