Ksiądz Piotr Goliński urodził się 22 października 1882 w Urzędowie. W roku 1900 wstąpił do seminarium duchownego w Lublinie. Tam zapoznał się z mariawityzmem pod wpływem kapłanów, wykładających na uczelni. W roku 1904 został przyjęty do nowicjatu Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów i otrzymał imiona Maria Ładysław.
25 lipca 1905 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk bpa lubelskiego ks. Franciszka Jaczewskiego. 4 grudnia 1905 r. biskup Jaczewski wyznaczył go wikariuszem parafii w Markuszowie koło Lublina.
Ksiądz Goliński dzięki wielkiej pobożności (głosił Dzieło Wielkiego Miłosierdzia i co za tym idzie cześć Przenajświętszego Sakramentu) oraz niespotykanej skromności (nawet zimą chodził boso) szybko zdobył szacunek wśród wiernych. Swoją duszpasterską postawą pociągnął wiele osób do nawrócenia się i przemiany życia, w krótkim okresie zdobył popularność wśród wiernych z Markuszowa i okolicznych parafii, którzy tłumnie przybywali do kościoła słuchać nauk młodego kapłana. Około 7 tys. wiernych zapisało się do odprawiania adoracji Przenajświętszego Sakramentu, z czego aż 3 tysiące z parafii Markuszów. Byli to wierni z Garbowa, Klementowic, Rudna, Kurowa, Końskowoli, Baranowa, Wąwolnicy i Michowa.