Po rozłamie udał się do kapłanów mariawitów w Lublinie, a następnie wyjechał do Cegłowa, gdzie pomagał w pracy duszpasterskiej kapłanowi M. Łukaszowi Wiechowiczowi. W kwietniu 1906 r. został skierowany do organizującej się parafii mariawickiej w Sobótce.
Pozbawieni opieki duszpasterskiej mariawici markuszowscy byli mocno prześladowani w czasie nieobecności kapłana Ładysława. Wówczas liczba mariawitów w tych stronach zmniejszyła się. Mimo to przystąpili do organizowania parafii, urządzili prowizoryczną kaplicę w domu Franciszka Duraka, którą obsługiwali kapłani pracujący w Lublinie. Zdeterminowani mariawici markuszowscy chodzili od wsi do wsi, aby szukać swojego duszpasterza.
Kapłan M. Ładysław przybył na stałe do Łan w grudniu 1906 r. na zaproszenie parafian. Oprócz pracy duszpasterskiej zajął się pracą społeczną wśród wiernych, otworzył ochronkę w parafii, przymierzał się do budowy domu parafialnego w którym mieściłaby się szkoła oraz sala zajęć dla dziewcząt.
Wiosną 1907 roku parafianie markuszowscy rozpoczęli budowę drewnianego kościoła według projektu Stanisława Ogrzyńskiego i po kilku miesiącach kosztem 2500 rubli ukończyli budowę świątyni wraz z mieszkaniem dla kapłana na zapleczu.