Łącznie kościół był zamknięty dwa lata i sześć miesięcy.
Po tym czasie siostra Elżbieta, za zgodą Mateczki, sprowadziła do pomocy s. Władysławę M. Florentynę Tatko, która pełniła rolę gospodyni na parafii.
W roku 1923 parafia liczyła 570 wiernych, w domu parafialnym znajdowała się bezpłatna ochronka dla dzieci oraz sala zajęć dla dziewczątStaro-katolicki Kościół Maryawitów, Płock 1923, s. 31 a obowiązki proboszcza spełniał kapłan Józef M. Leon Miłkowski z Lublina. W latach 20. przez kilka lat, z gościnności parafii mariawickiej, korzystała wspólnota z Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego. Z obiema społecznościami, mariawicką i polskokatolicką związany był ks. Leon Podsiadło, który w Zgromadzeniu Kapłanów Mariawitów nosił imię Maria Sebastian.
Po wprowadzeniu kapłaństwa kobiet przy parafii posługiwała s. kapłanka M. Paulina Padzik, która podczas rozłamu opowiedziała się po stronie biskupa Klemensa Marii Filipa Feldmana.
W latach 30. przy kościele w Łanach mieszkał kapłan Rafał M. Karol Miros, zaś w latach 50. i 60. kapłan Antoni M. Feliks Woźniak. Poza tymi okresami parafię obsługiwali kapłani mariawiccy z Lublina.
W roku 1953 parafia liczyła ponad 80 wiernych z Łan, Olempina, Markuszowa, Gór, Kłody, Bronic, Choszczowa, Płonek, Zastawia i Zabłocia.