Fomin.
Liczebność statków stopniowo się powiększała, osiągając w październiku ponad 40 parochodów, kutrów i innych statków pomocniczych. Ponadto w skład flotylli wchodziły dwie kompanie "piechoty morskiej" i kilka oddziałów karabinów maszynowych. Pod koniec lipca flotylla została podzielona na dwa dywizjony: 1 Północny (działający w górę Wołgi od strony Symbirska i Kazania) pod dowództwem miczmana G. A. Mejrera i 2 Południowy (działający w dół Wołgi w kierunku na Chwałyńsk i Wolsk), dowodzony przez miczmana Dmitrijewa. W skład 1 Dywizjonu Północnego wchodziły statki "Милютин", "Орел", "Вульф", "Ределя", "Рыбак", "Козлов" i "Труд" (wkrótce pojawiła się też pływająca bateria "Чехословак"), zaś 2 Południowego "Вандал", "Коммерсант", "София", "Грозный", "Чеченец", "Горец" i "Могучий". 10 sierpnia, po zdobyciu Kazania, został utworzony 3 dywizjon, którego dowódcą został kpt. 2 rangi Piotr P. Fieodosjew. W tym czasie na czele 1 i 3 dywizjonu stanął kontradmirał Gieorgij K. Stark.