Nowe stanowiska Mark XVII dział 120 mm, o większym kącie podniesienia (40°), umożliwiały prowadzenie zaporowego ognia przeciwlotniczego (po zdjęciu części ruchomych płyt pokładu wokół dział), wobec czego zrezygnowano z działa 76 mm i ograniczono uzbrojenie przeciwlotnicze do dwóch poczwórnych wkm-ów 12,7 mm na platformie między kominami. Dwa okręty „Esk” i przystosowano do stawiania min.
W ramach programu z 1931 zbudowano 8 okrętów serii E. Budowę ich rozpoczęto w 1933, weszły do służby w 1934. HMS „Express” przekazano w 1943 Kanadzie, a „Echo” w 1944 Grecji jako „Navarino”: „Echo”, „Eclipse”, „Electra”, „Encounter”, „Escapade”, „Escort”, „Esk”, „Express” (późn. „Gatineau”)
Następnie, w ramach programu z 1932 zbudowano 8 okrętów takiej samej serii F. Budowę rozpoczęto w 1933, weszły do służby w 1935. W 1943 , a w 1944 przekazano Kanadzie i przemianowano. W 1949 „Fame” przekazano Dominikanie pod nazwą „Generalissimo”: „Fame”, „Firedrake”, , , „Fortune” (późn. „Saskatchewan”), „Foxhound” (późn. „Qu’Appelle”), , .
Lidery typu E/F (Exmouth) W odróżnieniu od liderów flotylli B, C i D, przy typie E powrócono do konstruowania powiększonych liderów. Konstrukcję oparto na ulepszonym projekcie „Codrington”, polepszając przede wszystkim manewrowość.