2 kwietnia ktoś zamordował dwóch osadników. Przypuszczano, że zrobili to ludzie Te Rangihaeatai. 16 maja wojownicy przypuścili atak na silnie bronioną farmę Boulcott, jedne z najdalej wysuniętych w głąb Doliny zabudowań. Oblężenie trwało kilka godzin zanim przybyłe posiłki nie odparły ataku Maori, w wyniku którego Brytyjczycy stracili 16 ludzi. W miesiąc później w tym samym miejscu patrol wojska wpadł w zasadzkę i 4 żołnierzy odniosło rany.
6 sierpnia rozpoczęło się ostatnie starcie tej kampanii – bitwa o Battle Hill – po którym Te Rangihaeata wycofał się z Doliny.
Koniec oporu To oznaczało zakończenie kampanii w Dolinie Hutt. Wódz Te Mamaku wrócił w okolice Wanganui. Te Rangihaeata wzniósł potężną pā nad rzeką Manawatu, skąd mógł skutecznie przeciwstawiać się brytyjskiej penetracji terytorium aż do śmierci w roku 1856.
Māori nie zostali pobici. Niemal ze wszystkich potyczek wychodzili zwycięsko lub co najmniej bez strat. Teraz wycofali się po prostu nie mając zamiaru więcej atakować białych. Było po temu kilka powodów. Ich główna osada (i zarazem centrum logistyczne) leżała w okolicach Wanganui, dość daleko na północ, co wydłużało nadmiernie ich linie zaopatrzenia, więc cierpieli na brak żywności i amunicji.