Dla człowieka, który osiągnął poziom tej ćakry, właśnie fakty psychiczne stanowią realność: realność psychiczna stoi tu niejako w opozycji do realiów fizycznych. Wiśuddha w procesie indywiduacji odpowiada doświadczeniom archetypu Starego Mędrca.
Adźńaćakra Ćakrę adźńa, w charakterystyce Junga, dominuje tematyka Boga: nie ma tu żadnego czynnika psychicznego a jedyną rzeczywistość stanowi Bóg . Wkraczając na poziom adźńaćakry, człowiek istniejący w pełni jako realność psychiczna, staje w obliczu innej realności psychicznej – odwiecznego obiektu psychicznego (czyli Boga). Zachodzi pełne utożsamienie z tym „nie-ja”, rozpłynięcie w Nim , powrót do miejsca początku. To poziom pełni świadomości o wszystkim, wszechogarniającej wiedzy, doświadczanie bytu we wszystkim co istnieje. Śiwa i Śakti są zjednoczeni, Śpiąca Królewna (kundaliniśakti), teraz manifestując się pod postacią Dewi, powróciła do Boga.
Sahasraraćakra Ćakra sahasrara opisana jest jako pozostająca poza doświadczaniem, ponieważ zachodzi jedność wszystkiego z wszystkim. Cytując opis z tego rozdziału: nie ma już Boga, jest tylko Brahman.