Supermarine Stranraer – brytyjska rozpoznawcza łódź latająca, zaprojektowana i zbudowana w wytwórni lotniczej Supermarine.
Historia rozwoju konstrukcji Supermarine Stranraer został zaprojektowany według wymagań brytyjskiego Ministerstwa Lotniczego nr R.24/31 na dwusilnikową rozpoznawczą łódź latającą przez R. J. Mitchella, bardziej znanego później jako konstruktor myśliwca Supermarine Spitfire. Pierwszy prototyp, oblatany 24 czerwca 1934 roku, otrzymał w wytwórni nazwę wcześniejszego typu Southampton Mk V. Po oblocie prototyp został przekazany do użytku Royal Air Force celem przetestowania w warunkach eksploatacyjnych.
29 sierpnia 1935 roku Ministerstwo Lotnicze złożyło zamówienie na serię 17 samolotów pod nazwą zmienioną na Stranraer. Dodatkowe zamówienie na sześć kolejnych egzemplarzy zostało złożone w maju następnego roku. Samoloty seryjne były napędzane silnikami gwiazdowymi Bristol Pegasus X w miejsce silników Bristol Pegasus III M w prototypie. Pierwsze łodzie latające dostarczono do 228 dywizjonu RAF w kwietniu 1937 roku, ostatni samolot serii zbudowano na początku 1939 roku.
W 1938 roku zakłady rozpoczęły licencyjną budowę Supermarine Stranraer na potrzeby Royal Canadian Air Force.