Paweł Michał Miotk (ur. 25 września 1887 w Będargowie koło Szemuda, zm. 11 listopada 1933) – działacz społeczny, ludowy poeta kaszubski, wójt Luzina (1933).
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej. Był synem weterana powstania styczniowego. Ukończył pruską szkołę elementarną. W latach 1908–1909 odbywał służbę wojskową. W okresie I wojny światowej ponownie przywdział mundur niemiecki, walczył na różnych frontach (w tym w Chinach) dochodząc do stopnia oficerskiego. Dwukrotnie ranny z wojny wrócił jako inwalida z bezwładem lewej ręki.
W 1918 pracował w Wejherowie jako celnik w porcie węglowym. W 1920 przeniósł się na stałe do Luzina, gdzie wykupił od niemieckiego właściciela karczmę z zajazdem i salą widowiskową. Prowadził zlewnię mleka oraz uruchomił prywatną linię autobusową do Strzepcza. Zainwestował w lokal, wyposażył go w elektryczność, centralne ogrzewanie oraz telefon. Niebawem karczma Miotka nabrała charakteru centrum kulturalno-społecznego Luzina, odbywały się tu spotkania mieszkańców oraz imprezy narodowo-patriotyczne, na których mówcą często bywał gospodarz lokalu obdarzony talentem oratorskim. W okraszonych humorem mowach przewijały się zazwyczaj wątki antyniemieckie.