Miotk działał także w amatorskiej Regionalnej Grupie Teatralnej w Luzinie wystawiającej kaszubskie przedstawienia autorstwa Bernarda Sychty i Leona Heykego. Dążył do włączenia młodzieży kaszubskiej w polski ruch narodowy. Był członkiem m.in. Kółka Rolniczego i Towarzystwa Powstańców i Wojaków. Należał do grona założycieli i akcjonariuszy spółki wydawniczej i drukarskiej „Gazeta Kaszubska” politycznie bliskiej ruchom endeckim.
Mowy Miotka („gadki”) były często wierszami okolicznościowymi, pisanymi i wygłaszanymi na użytek chwili. Wiele z nich prezentowały także inne zespoły ludowe z Kaszub. Sam autor nie dbał o ich zapis, wskutek czego większość wierszy zaginęła; część pozostała w rękopisach w rękach rodziny. W 1959 na łamach „Literatury Ludowej” dwie humoreski opublikował Leon Roppel, w 1987 w „Pomeranii” jedną ogłosił Stanisław Janke.
W 1932 Miotk pełnił godność starosty ogólnopolskich dożynek w Spale, gdzie przebywał na czele zespołu kaszubskiego z Luzina. W maju 1933 objął funkcję wójta Luzina, zmarł pół roku później 11 listopada 1933 na atak serca. Pochowany został na cmentarzu w Luzinie.