Prefekt miejski Przez piętnaście lat, od 17 n.e. do 32 n.e., Pizon był praefectus urbi (dowódcą straży miejskiej) i jego zadaniem było utrzymanie bezpieczeństwa w Rzymie. Powszechnie uważano, że otrzymał to stanowisko, ponieważ miał przez dwa dni bez przerwy ucztować i pić z Tyberiuszem, po tym jak został cesarzemPliniusz Starszy, Historia naturalna, ks. XIV, rozdz. 28Swetoniusz, Żywoty cezarów, Tyberiusz, rozdz. 42. Według Seneki Pizon był pijany stale od chwili, gdy upił się po raz pierwszy. Większą część nocy miał spędzać na hulankach, a potem spać aż do szóstej prawie godziny. Tak miał wyglądać każdy jego poranek. Jednocześnie jednak wraz z Tacytem i Wellejuszem Paterkulusem podkreśla, że służbę swą wykonywał jak najdokładniej, będąc prefektem miastaSeneka Młodszy, Listy moralne do Lucyliusza, list LXXXIII. Nigdy on służalczych zdań dla własnej korzyści nie wypowiadał, a gdy sytuacja go do tego zmuszała, umiał je rozumnie dawkować. To właśnie łagodne sprawowanie tego urzędu, a nie zaszczyt triumfu na który zasłużył w Tracji, było głównym tytułem do jego sławyTacyt, Roczniki, ks. VI, rozdz. 10-11. Swetoniusz i Józef FlawiuszJózef Flawiusz, Dawne dzieje Izraela, ks. XVIII, rozdz.