6, 5 i 10 błędnie określają czas w którym Pizon był prefektem stolicy.
Opiekun pisarzy Wspomniany wyżej Antypater z Tessaloniki, działający w Rzymie jako nauczyciel filozofii, był klientem Pizona. Jako ambasador swojego rodzinnego miasta został wysłany do niego i oferował Pizonowi poemat świętujący jego zwycięstwo nad BesamiAntologia Palatyńska, ks. IX, 428. Najwyraźniej Pizon był zadowolony z tego co usłyszał, ponieważ Antypater dołączył do kręgu jego przyjaciół i z ponad setki swoich epigramów, w wielu wspominał PizonaAntologia Palatyńska, ks. VI, 241; VI, 249; VI, 335; IX, 92-93; IX, 541; IX, 552.
Według Pomponiusza Porfiriusza, to właśnie do tego Pizona i jego dwóch synów Horacy kierował swój list O sztuce poetyckiej (De arte poetica)Horacy, Listy, ks. II, list III. Do Pizonów. Porfiriusz pisał także, że Pizon sam był poetą oraz opiekunem sztuk wyzwolonychPomponiusz Porfiriusz, Commentum in Horatium Flaccum, Ars Poetica, 1. Ostatnio uczeni przychylają się jednak do zdania filologów z XIX wieku, upatrujących adresatów w osobie Gnejusza Kalpurniusza Pizona, konsula w 23 p.n.e., i jego synów: Gnejusza Kalpurniusza Pizona, konsula w 7 p.n.e. i Pizona Augura, konsula w 1 p.n.e.Kwintus Horacjusz Flakkus Dzieła wszystkie, tom 2, oprac. Oktawiusz Jurewicz, Wrocław 1988, str.