Wybory parlamentarne w 1899 przyniosły zwycięstwo partiom liberalnym i pozwoliły im sformować rząd, w którym Tonczew został najpierw ministrem budynków publicznych, dróg i komunikacji, a potem spraw zagranicznych i wyznań wiary. Rządy liberałów cechowały się wystąpieniem kilku wielkich afer gospodarczych, w efekcie których byli ministrowie trafili w 1903 przed sąd. Tonczew otrzymał wyrok ośmiu miesięcy pozbawienia wolności za nadużycie władzy, ale wkrótce wyszedł na wolność dzięki amnestii. Po opuszczeniu więzienia postanowił porzucić Partię Liberalną i założyć własną, którą nazwał Partią Młodo-Liberalną.
Przez dziesięć następnych lat Partia Młodo-Liberalna pozostawała w opozycji. Dopiero w 1913 liberałowie po raz kolejny zdobyli większość w parlamencie, dzięki czemu mogli sformować koalicję rządową. W jej składzie obok formacji Tonczewa znalazły się Partia Liberalna i Partia Narodowo-Liberalna. Na czele rządu stanął Wasił Radosławow, zaś Tonczewowi przypadł urząd ministra finansów. Gabinet sprawował władzę przez pięć lat i okres jego rządów zbiegł się z wybuchem I wojny światowej. Klęska Carstwa Bułgarii w konflikcie została przez opinię publiczną przypisana liberałom.