Ostatecznie w wyniku tego procesu powstały państwa: Duklan zwane Duklą, a później Zetą, Trebinian – Trawunia, Zahumlan – zwane Humem, a na północy najpotężniejsze z nich księstwo Serbii, które w XI wieku rozpadło się na Raszkę (obecnie Stara Serbia) na wschodzie i Bośnię na zachodzie oraz niewielkie terytorium na północy zwane Soli (obecnie Tuzli).
Władcy Serbów Derwan (Drvan); władca Białej Serbii (Bojka) ok. 632 Nieznany książę (knez) zaprowadził Serbów na Bałkany podczas panowania cesarza Bizantyjskiego Herakliusza (626). Zmarł w 680.
Społeczeństwo, gospodarka Ówcześni Serbowie byli ludem żyjącym z hodowli i rolnictwa. Siali głównie proso. Zakładali osady rozrzucone z dala jedna od drugiej. Osady powstawały zazwyczaj w dolinie niewielkiej rzeki, w kotlinie górskiej lub na polanie leśnej. Kilka wspólnot tworzyło większe jednostki zwane żupami. Kilka lub kilkanaście żup tworzyło plemię. Osadę stanowiło wielkie gospodarstwa rolno-hodowlane skupione wokół rozległego dworu, w którym żyło kilka dużych rodzin spokrewnionych ze sobą we wspólnocie zwanej prawdopodobnie werw, a później opsztina. Werw opierała się na związkach krwi, jednocząc rodziny pochodzące od wspólnego przodka.