Widnieje on jednak na kilku starych obrazach z XIX wieku.
Była to jednonawowa, orientowana, bezwieżowa, murowana budowla z wydzielonym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium od wschodu, zakrystią od północy i kruchtą od południa. Kościół reprezentował architekturę gotycką. Miał 27 m długości i 10 m szerokości.
Badania archeologiczne kościoła przeprowadzano dwukrotnie: w 1967 i 1992–1993. Stwierdzono w nich, że ostatnia wersja budowli zachowanej do XIX wieku da się zamknąć cezurą XIV–XVI w., co nie przekreśla możliwości znacznie starszej metryki budowli, która ulegała wielokrotnej przebudowie. Kolejne badania przeprowadzono w roku 2019 w związku z budową tramwaju na ul. Kujawskiej i przesunięciem układu drogowego w miejsce, w którym zlokalizowano relikty kościoła. Archeolodzy odkryli wówczas m.in. oryginalną posadzkę murowanego kościoła XIII-wiecznego; nie znaleźli natomiast dowodów potwierdzających panujące dotąd przypuszczenie, że pierwsza znajdująca się w tym miejscu świątynia zbudowana była z drewna. Potwierdzono z kolei dokładność istniejących dla tego miejsca planów archiwalnych, a także tezę o lokalizacji kościoła na terenie dawnego cmentarza. Po jego konsekracji pochówki kontynuowano wokół świątyni.