Edward Wolff, też Eduard (ur. 15 września 1816 w Warszawie, zm. 16 października 1880 w Paryżu) – polski pianista, kompozytor i pedagog żydowskiego pochodzenia.

Życiorys Jego rodzicami byli Józef (znany warszawski lekarz i meloman) i Eleonora z domu Oesterreicher (pianistka amatorka), którzy prowadzili salon muzyczny w Warszawie; brat Maksymilian był lekarzem, a siostra Regina była matką Henryka i Józefa Wieniawskich.

Początkowo uczył się gry fortepianowej pod kierunkiem matki, następnie w latach 1827–1832 kontynuował naukę u Wilhelma Würfla w Wiedniu. W latach 1832–1835 studiował u Zawadzkiego (fortepian) i Józefa Elsnera (kompozycja) w Konserwatorium Warszawskim.

W 1835 wyjechał do Paryża. Dzięki znajomości z Fryderykiem Chopinem poznał paryskie środowisko muzyczne, m.in. Ferenca Liszta, Sigismunda Thalberga, Charlesa Auguste’a de Bériota i Henriego Vieuxtempsa, a także wydawcę Maurice’a Schlesingera, u którego wydał ogółem 100 opusów. Jego kompozycje wydawane były również w albumach, obok dzieł Chopina, Liszta i innych znanych kompozytorów;