m.in. jego etiudy zamieszczono w podręczniku „Méthode des méthodes de piano” Moschelesa i Fétisa, wraz z trzema etiudami Chopina.

W latach 1837–1839 występował w prywatnych salonach oraz salach wytwórni fortepianów: Érarda i Pleyela. Odbył też kilka tournée we Francji i za granicą. W latach 1845–1850 opiekował się swoimi siostrzeńcami – Henrykiem i Józefem Wieniawskimi, którzy studiowali w konserwatorium w Paryżu. Pracował zwłaszcza z Józefem, którego przedstawiał na swoich koncertach jako „cudowne dziecko” i który wykonywał kompozycje Wolffa. Jako przedstawiciel firmy Érarda w latach 1862–1863 przebywał w Rumunii ucząc oraz dając koncerty połączone z odczytami, podczas których wykonywał najczęściej kompozycje Chopina.

Był także znanym i cenionym pedagogiem. Wśród jego uczniów byli m.in. Feliks Jaroński, Emanuel Kania i Emmanuel Chabrier.