Synagoga w Metzu – zabytkowa synagoga w Metz we Francji, powstała w 1850.

Historia Gmina żydowska istniała w Metzu już w IX wieku. W XII-XIII wieku, w celu usunięcia społeczności z miasta, władze obciążyły wyznawców judaizmu wysokimi podatkami. Dopiero w 1565, mimo utrzymania tych utrudnień, Żydzi zaczęli na nowo osiedlać się w mieście. W 1609 posiadali synagogę, która znajdowała się na miejscu dzisiejszej. W 1657 odwiedził ją Ludwik XIV, w 1690 została powiększona.

W 1716 Żydzi wznieśli nową, jeszcze większą synagogę, przeznaczoną dla 191 modlących się mężczyzn, oraz stworzyli ośrodek studiów talmudycznych (stąd popularna nazwa obiektu – Stara Szkoła). Synagoga ta stała się zbyt mała na początku XIX wieku w miarę szybkiego wzrostu liczebności gminy żydowskiej. Była również w kiepskim stanie technicznym. W związku z tym, nie rozbierając jej, Żydzi wznieśli nową synagogę, przeznaczoną dla 263 mężczyzn. W mieście znajdowało się też kilka prywatnych świątyń.