W 1841 Najstarsza Synagoga była już bliska zawalenia się i władze zażądały jej zburzenia, jak również wybudowania nowej świątyni dalej od ulicy. W roku następnym zabroniono odprawiania w niej nabożeństw, a w 1844 ukończono prace rozbiórkowe. W roku następnym ten sam los spotkał Starą Synagogę. Architekt Derobe niemal natychmiast przedstawił projekt nowego obiektu w stylu mauretańskim. Gmina nie dysponowała jednak środkami na budowę nowej, dostatecznie obszernej synagogi. Władze miasta oraz rząd wsparły wówczas projekt, zgadzając się na wzniesienie synagogi mieszczącej łącznie 1400 wiernych oraz szkoły. W zamian gmina miała zlikwidować wszystkie prywatne miejsca kultu. Dyskusja toczyła się również w sprawie wyglądu zewnętrznego obiektu, który ostatecznie pozostawiono w wyłącznej gestii Żydów. Ostateczny koszt budowy synagogi wyniósł ok. 160 tys. franków, z tego 58 tys. gmina otrzymała od władz państwowych i lokalnych. W 1848 rozpoczęto prace budowlane, w 1850 dokonano uroczystego otwarcia budynku.