Dlatego w większości szlacheckich gospodarstw można było spotkać:
Włodarz (lub ekonom) – Chłop zwolniony z wszystkich powinności chłopskich, którego zadaniem było nadzorowanie wykonywania pańszczyzny i innych obowiązków przez chłopów i czeladź. Włodarz był osobą, której nie lubiano, wręcz bano się. Jego obowiązki polegały m.in. na posiadaniu i zbieraniu informacji o nastrojach pracowników folwarku.
Dworniczka – najczęściej żona dwornika (włodarza), która sprawowała nadzór nad kobietami zatrudnionymi na folwarku.
Okres międzywojenny Podstawową masą mieszkańców wsi byli chłopi, stanowiący ponad połowę ludności kraju, a niespełna 70% ludności wiejskiej. Pozostałe 30%, to ludność utrzymująca się głównie z pracy najemnej. W całym społeczeństwie Polski międzywojennej chłopi to ogromna liczba od 14,5 mln do 17,5 mln. Chłopi byli wewnętrznie zróżnicowani według grup zamożności, które formowały się w dużej mierze, choć nie tylko, zależnie od wielkości powierzchni posiadanej ziemi użytkowanej rolniczo: średniorolni i małorolni, tworzący razem ¾ ludności chłopskiej.