Od mistrza Xitanga otrzymał także nowe imię Toŭi (Droga Prawości). Mistrz posłał go następnie do mistrza Baizhanga Huaihaia, który po rozpoznaniu jego oświecenia powiedział Cała linia przekazu chanu Mazu Daoyi powróci do Silli! Z biografii Toŭi wiadomo, że spotkał się także z mistrzem Nanquanem Puyuanem.
Po powrocie z Chin w 821 r. Toŭi zaczął głosić naukę "nagłego oświecenia", która spotkała się w Silli z silną opozycją. Sŏn stał się szkołą, z którą walczyły dawne doktrynalne tradycje buddyjskie w Korei. Do tego czasu bowiem buddyzm koreański był całkowicie zainteresowany wyłącznie studiowaniem sutr.
Toŭi był pierwszym mistrzem sŏn, który otwarcie wyzwał panujące szkoły doktrynalne. W ciągu następnych 100 lat, różnice między szkołą sŏn a szkołami doktrynalnymi stały się nawet ostrzejsze niż w Chinach.
Aby mocniej podkreślić wyższość sŏnu, Toŭi usunął z nauk pojęcie Dharmadhatu (kluczowe pojęcie nauk doktrynalnej szkoły hwaŏm), wprowadzając radykalne pojęcie pustki (skt. siunjata). Uważał także, iż długie praktyki wstępne (stopniowa praktyka) poprzez wiarę, zrozumienie, praktykę i urzeczywistnienie – są naprawdę niepotrzebne.