Jego radykalizm powodował mocną opozycję.
Toŭi włożył olbrzymi wysiłek w nauczanie Koreańczyków natychmiastowego osiągnięcia prawdy bez uczonej wiedzy, czy też oświecenia bez praktyki, ale nie osiągnął sukcesu. Wycofał się więc z publicznego życia. Udał się na górę Sŏrak do klasztoru Chinjŏn, w którym prowadził odosobnione życie.
Przekazał Dharmę Ŏksungowi Yŏmgŏ (zm. 844) w klasztorze Chinjŏn. Yŏmgŏ przekazał Dharmę w klasztorze Oksŏng na górze Sŏl uczniowi i następcy Pojo Ch’ejingowi (804-880), który założył jedną z 9 górskich szkół sŏn – szkołę kaji.
Nauki Nauczanie mistrza było całkowicie zgodne z tradycją szkoły hongzhou mistrza Mazu Daoyi. Toŭi kładł nacisk na spontaniczność oraz "bez myślenia, bez praktyki". "Bez myślenia" odnosi się do "zasadniczego pierwotnego umysłu", a więc do tradycji Huinenga, kontynuowanej m.in. przez Heze Shenhui. W związku z wyniesieniem doktryny "nagłego oświecenia" na pozycję wręcz ortodoksji oczywista stała się nauka "bez praktyki". Praktyka nie jest konieczna do osiągnięcia oświecenia.