Franciszek Maciej Jan Gluziński, pierwotnie Wiercimak (ur. 14 stycznia 1823 w Andrychowie, zm. 22 maja 1899 we Lwowie) — polski lekarz.
Życiorys Był ojcem lekarzy Antoniego Władysława i Lesława, dziadkiem Lesława Węgrzynowskiego (syn jego córki Zofii).
Był synem chłopa Franciszka Wiercimaka i Katarzyny z Gluzińskich; w 1852 przyjął nazwisko panieńskie matki (ojciec już w tym czasie nie żył). Pobierał nauki gimnazjalne w Bochni i w Tarnowie. Uczestniczył w walkach o niepodległość Polski i Węgier w latach 1846–1848, według rodzinnej tradycji pozostawał przez jakiś czas więźniem twierdzy w Schlüsselburgu. W latach 1850–1854 studiował medycynę w Krakowie. Dyplom doktorski uzyskany na Uniwersytecie Jagiellońskim potwierdził przed Radą Lekarską w Warszawie. Po studiach szkolił się w Wiedniu, a następnie przeniósł się na ziemie polskie pozostające pod zaborem rosyjskim. Był znanym lekarzem w mieście Sompolno na Pojezierzu Kujawskim, cenionym szczególnie przez okolicznych ziemian. Zasilał korespondencjami ówczesne pisma lekarskie.