W 1863 roku z ramienia Rządu Narodowego pełnił obowiązki komisarza powiatowego kolskiego. We własnym mieszkaniu prowadził szpital powstańczy, urządzał pogrzeby poległych, pobierał wyznaczony podatek narodowy. W maju 1863 asystował Władysławowi Stankiewiczowi w operacjach przeprowadzanych w polowych warunkach na rannych w bitwie pod Lubstowem.
W 1880 obchodził w Sompolnie uroczysty jubileusz ćwierćwiecza pracy zawodowej i społecznej. Kilka lat później przeniósł się do syna Władysława Antoniego do Krakowa; ostatnie lata życia, po przejściu syna na katedrę chorób wewnętrznych we Lwowie, spędził w tymże mieście. Zmarł we Lwowie 22 maja 1899, pochowany został na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Był żonaty z Walerią Szarle (Charlais)Warszawa, par. św. Krzyża, akt małż. 374/1895, córką francuskiego lekarza, później chirurga wojskowego w armii austriackiej. Poza wspomnianymi synami lekarzami miał syna Tadeusza (1863–1930), adwokata i córkę Zofię, żonę lekarza WęgrzynowskiegoEugeniusz Józef Kucharz, Władysław Antoni Gluziński (1856-1935). Zarys biografii, Towarzystwo Internistów Polskich, Katowice 2006, s.