Hiszpania Burbonów deklarowała neutralność w wojnie w zamian za powstrzymanie się od karania króla śmiercią, jej chargé d’affaires w Paryżu Domingo de Iriarte y Nieves Ravelo starał się przekupić część posłów.

Wydanie wyroku Natychmiast po zakończeniu wystąpień podsądnego i adwokatów w Konwencie na nowo rozpoczęła się dyskusja nad losem króla. Posłowie umiarkowani domagali się przeprowadzenia referendum w tej sprawie. Radykałowie opowiadali się za natychmiastową egzekucją. Równocześnie z prowincji napływały naciski na Konwent Narodowy zarówno ze strony zwolenników, jak i przeciwników wyroku śmierci.

15 stycznia głosowanie w Konwencie przesądziło o winie króla: 691 posłów orzekło „tak” przeciwko 27 wstrzymujących się od głosu. Pomysł przeprowadzenia referendum nie przeszedł wobec 287 posłów za i 424 przeciw przy 16 wstrzymujących się. Wreszcie zdecydowano o karze: tu 366 posłów było za śmiercią (w tym 34 za odroczeniem egzekucji), 321 domagało się kary deportacji lub kary więzienia. O wyroku powiadomiono adwokatów, apelacja została odrzucona.