W okresie renesansu powstały mapy Polski Wapowskiego (1526 r.) i Grodeckiego (1558 r.) włączone do 1 wydania atlasu Orteliusa. W okresie tym powstał też 18-kartonowy atlas Chin sporządzony przez Boyma, polskiego jezuitę. Marcin Kromer w dziele Polonia sive de situ, populis, moribus, magistratibus et re publica regni Polonici libri duo używa określenia „geographia”, nieznanego w rzymskiej i średniowiecznej łacinie.
Geografia polska w XVII-XVIII w. Geografia polska w XVII-XVIII wieku przeżyła upadek, niewiele prac tego okresu zasługuje na wyróżnienie. Do osiągnięć geografii polskiej tego okresu należy zaliczyć wyznaczenie długości wahadła sekundowego, ustalenie kierunku południka i szerokości geograficznej Krakowa przez S. Pudłowskiego (1642 r.) oraz zastosowanie przez A. Kochańskiego zegara wahadłowego do wyznaczania długości geograficznej na morzu (1679 r.). Zdobycze nauki europejskiej przybliża Meteorologia curiosa W. Tylkowskiego (1668 r.), pierwszy szczegółowy opis fizjograficzny Polski został zawarty w Historia naturalis Regni Poloniae ... G. Rzączyńskiego (1721 r.), natomiast najlepszy polityczno-administracyjny opis Polski przed rozbiorami stanowi Świat we wszystkich swoich częściach W. Łubieńskiego (1740 r.), który wprowadza do polskiej literatury termin „geografia”.