Istnieje dysocjacyjny typ trichotillomanii, w którym cierpiąca nań osoba wyrywa sobie włosy, będąc w przypominającym trans stanie dysocjacyjnym. Lochner i współpracownicy badali z występowanie wśród pacjentów z trichotillomanią (32 osoby) bądź OCD zaburzeń dysocjacyjnych. Znaleźli je u 18,8% osób cierpiących na trichotillomanię. Wykazali też ich związek z przeżytym w dzieciństwie urazem psychicznym. Osoby takie częściej wykazywały też kleptomanię i zaburzenie depersonalizacyjne. Nie występują natomiast charakterystyczne dla innych OCRD obsesje, nie ma takiego zaabsorbowania.
Przebieg Trichotillomania rozpoczyna się zazwyczaj w wieku 11–13 lat. Cohen i inni podają średnią 11 lat. Rzadko początek rozpoczyna się przed wiekiem 6 lat, a wyrywanie sobie włosów we wczesnym dzieciństwie nie zalicza się do trichotillomanii. Zaburzenie przebiega odtąd z okresami zaostrzeń i remisji.
Klasyfikacja i kryteria Trichotillomania zalicza się do zaburzeń zachowania u dorosłych (F63-F69).