Rozpoznanie i różnicowanie Trichotillomanii nie należy rozpoznawać, jeśli pacjent wyrywa sobie włosy wtórnie do innych zaburzeń psychicznych. Można wśród nich wymienić zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia pozorowane, a nawet schizofrenię. W różnicowaniu nie można ograniczać się do zaburzeń psychicznych, trzeba również wziąć pod uwagę dermatologiczne przyczyny utraty włosów.

Trichotillomania polega na impulsywnym wyrywaniu sobie włosów przez pacjenta. Pojawia się napięcie psychiczne, które ustępuje po wyrwaniu włosów, a zastępuje je przyjemność, ulga.

Główna różnica pomiędzy BFRB a innymi OCRD polega na braku obsesji – BFRB i OCD jednak często współistnieją.

Nie istnieje kliniczna skala służąca ocenie trichotillomanii.

Epidemiologia W badaniach Christensona i współpracowników przeprowadzonych na grupie ponad 2500 studentów w 1991 trichotillomanię zgodnie z kryteriami DSM IIIR zdiagnozowano w ciągu całego dotychczasowego życia u 0,6%, jednak aż 1,5% mężczyzn i 3,4% kobiet wyrywało sobie włosy, nie spełniając tych kryteriów.