Według jednej wersji nazwa (Iwan) Kupała/Kupało jest wariantem imienia (Jan) Chrzciciel ( ) i kalkuje ona starogrecki odpowiednik . Greckie „chrzciciel, baptysta” pochodzi od czasownika „zanurzać; myć; kąpać; chrzcić, konsekrować, zanurzać w chrzcielnicy”, który w języku staroruskim pierwotnie oddano przez słowo „myć, kąpać”, wyparte później przez „chrzcić”. Prasłowiańską formę czasownika rekonstruuje się jako .
Według drugiej wersji samo słowo Kupało może pochodzić już z ( st.czes. kupadlo, serb.-chorw. kùpalo, dłuż., głuż. kupadło „miejsce do kąpania”), które składa się z omówionego czasownika i przyrostka . Polska forma tego słowa, gdyby istniała, brzmiałaby *kąpadło. Nazwa święta miałaby wiązać się z tym, że podczas Nocy Kupały zażywano pierwszej uroczystej kąpieli, a powiązanie ze św. Janem Chrzcicielem jest wtórne.