Książę oławski Ostatecznie w 1691 dzięki pomocy dworu wiedeńskiego Jakub Ludwik Sobieski ożenił się z księżniczką neuburską Jadwigą Elżbietą Amalią, córką palatyna Renu, Filipa Wilhelma, siostrą biskupa wrocławskiego Franciszka Ludwika oraz szwagierką cesarza Leopolda I. W posagu żona wniosła mężowi tytuł książęcy i księstwo oławskieMadonna i książę – Sobiescy na Śląsku..
Po ślubie królewicz podjął kolejną nieudaną próbę zdobycia tronu w Mołdawii. Po klęsce wyprawy powrócił do Rzeczypospolitej, gdzie starał się stworzyć własne stronnictwo polityczne oparte na sojuszu z Habsburgami. Utrzymywał w tym czasie ożywione kontakty z dworem wiedeńskim i występował w roli nieoficjalnego cesarskiego ambasadora. Jego zachowanie poróżniło go w latach 1693–1695 z ojcem.
Po śmierci Jana III Sobieskiego w 1696 r. odziedziczył po nim Złoczów, Żółkiew i Olesko w województwie ruskim. Wdał się wtedy w gorszący opinię publiczną proces spadkowy o majątek z matką. W 1697 r. wystawił swoją kandydaturę do tronu polskiego.