Włączył się także w działalność opozycyjną. W czasie wydarzeń sierpniowych w 1980 (m.in. z Andrzejem Tycem) doradzał Międzyzakładowemu Komitetowi Strajkowemu (reprezentującemu głównie strajkujących pracowników z toruńskiego Apatora i z przedsiębiorstw z Grudziądza) w przygotowywaniu postulatów i prowadzeniu rozmów z przedstawicielami władz wojewódzkich. Udzielał się także w miejskim Komitecie Obrony Więzionych za Przekonania. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 24 lutego 1982. Został także pozbawiony funkcji ordynatora, na którą go jednak przywrócono na skutek protestu lekarzy. W 1989 wszedł w skład Komitetu Obywatelskiego w Toruniu. Od października 1990 do grudnia 1991 ponownie był przewodniczącym lokalnego Klubu Inteligencji Katolickiej. W 1990 zaangażował się w działalność Fundacji Pomocy Samotnym Matkom w Toruniu.