Stosowany jest w produkcji napojów spirytusowych, brandy, ciastek, ciast, leków, słodyczy, aromatów i przypraw. karmel siarczynowy, karmel zasadowo-siarczynowy, klasa II, typy: CCS-1, oznaczenie UE: E150b – otrzymywany poprzez ogrzewanie sacharozy z dodatkiem związków siarczynowych: kwas siarkawy, siarczyn potasu, disiarczyn potasu, siarczyn sodu i disiarczyn sodu. W przemyśle spożywczym używany głównie jako przyprawa do whisky, brandy, lodów, fermentowanych napojów mlecznych oraz jako aromat. Może negatywnie wpływać na wątrobę, a także powodować nadpobudliwość oraz problemy żołądkowe. karmel amoniakalny, klasa III, klasy: AC-1, AC-2, AC-3, oznaczenie UE: E150c – otrzymywany w wyniku działania amoniaku na sacharozę. Jako źródła amoniaku stosuje się dodatki: wodorotlenku amonu, węglanu amonu, wodorowęglanu amonu lub fosforan amonu. Nie stosuje się związków siarczynowych. Jest stosowany w przemyśle spożywczym do barwienia m.in.: ciemnego pieczywa, herbatników, sosów (ostrygowego, sojowego), czekolad, polew, deserów mlecznych, dżemów i marynat. Jego dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 200 mg/kg masy ciała. W większych dawkach może wywoływać nadpobudliwość, a także wpływać negatywnie na wątrobę, żołądek oraz płodność. W niektórych testach na zwierzętach wywoływał konwulsje.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Karmel · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.