Decyzję duchownego krytykował, jako całkowicie niespotykaną w ówczesnej Cerkwi rosyjskiej, jeden z największych autorytetów duchowych tamtych czasów Teofan Pustelnik, lecz i jego listy nie przekonały Iwana Siergijewa. Ostatecznie Jelizawieta Siergijewa pogodziła się z decyzją mężaMałżeństwo Iwana i Jelizawiety Siergijewów trwało do śmierci duchownego. Jego żona przeżyła go tylko o kilka miesięcy, zmarła 22 maja 1909 i została pochowana w soborze św. Andrzeja w Kronsztadzie. Por. P. Basiński, Lew kontra święty, s. 114-117.. Małżonkowie wychowali jej siostrzenicę Rufinę, której matka znajdowała się w bardzo złej sytuacji materialnej. mały|Sobór św. Andrzeja w Kronsztadzie, pocztówka z drugiej dekady XX wieku. Jan Kronsztadzki służył w miejscowej parafii w latach 1855–1908 Ks. Siergijew przez cały okres pracy duszpasterskiej był związany z soborem św. Andrzeja w Kronsztadzie, stąd określanie go już przez współczesnych mianem Jana Kronsztadzkiego – sam również podpisywał się w ten sposób, pomijając prawdziwe nazwisko. Prowadził ascetyczny tryb życia, stale pościł, codziennie służył Świętą Liturgię. Szczególną wagę przywiązywał do regularnej lektury Starego i Nowego Testamentu oraz do głoszenia homilii – w każdą niedzielę i święto wygłaszał homilię napisaną przez siebie lub przesłaną przez metropolitę petersburskiego Grzegorza.