6 września 1944 roku Meyer wzięty został do niewoli w okolicach Amiens. W grudniu 1945 roku został osądzony jako pierwszy niemiecki zbrodniarz wojenny i uznany za winnego zamordowania 8 czerwca 1944 roku 45 kanadyjskich jeńców wojennych. Skazano go na karę śmierci, którą zamieniono później na dożywocie. Został zwolniony z więzienia w 1954 roku. Po wyjściu na wolność został członkiem organizacji byłych esesmanów HIAG, w której udzielał się aktywnie aż do śmierci 23 grudnia 1961 roku. W 1951 roku wydał swoje wspomnienia w książce pod tytułem Grenadiere (Grenadierzy). Zmarł na atak serca.
Syn Meyera, Kurt junior jest autorem książki poświęconej ojcu pt. Geweint wird, wenn der Kopf ab ist. Krytycznie opisuje w niej Meyera jako człowieka uwiązanego w swojej wojennej przeszłości i nazistowskiej ideologii, którego jedną z pierwszych czynności po zwolnieniu z więzienia i powrocie do domu było powieszenie na ścianie salonu portretu Adolfa Hitlera.thumb|Proces w grudniu 1945
Odznaczenia Krzyż Żelazny II Klasy (25 września 1939) Krzyż Żelazny I Klasy (31 maja 1940) Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (18 maja 1941) Liście Dębu (23 lutego 1943) Liście Dębu z Mieczami (27 sierpnia 1944) Złoty Krzyż Niemiecki (8 lutego 1942) Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942 (4 września 1942) Czarna Odznaka za Rany
Przypisy