Bitwa przasnyska (w literaturze rosyjskiej także operacja przasnyska) – bitwa stoczona w dniach 18 lutego – 26 marca 1915 roku na froncie wschodnim w czasie I wojny światowej.
Po wygranej bitwie pod Tannenbergiem i przekształceniu się wojny na Zachodzie w wojnę pozycyjną, dowództwo niemieckie zdecydowało, że główne walki w 1915 roku odbędą się na froncie wschodnim. Miasto Przasnysz, położone na głównym trakcie łączącym Królewiec z Warszawą, zyskało na znaczeniu militarnym jako miejsce przełamania frontu przez 8 Armię niemiecką z zamiarem kontynuowania natarcia na Warszawę. Plan nie powiódł się i po pierwszych sukcesach wojska niemieckie zostały przez Rosjan odparte.
Przed bitwą Przed rozpoczęciem walk wojska niemieckie składały się z korpusów: ZastrowaSkładał się z mieszanych jednostek jak np. landsturmu, oddziałów zapasowych i fortecznych między innymi dywizja Breugiela składająca się z wojennej załogi Twierdzy Grudziądz , Dickuhta i Morgena, w składzie: 1 i 36 rezerwowa dywizja piechoty, wchodzących w skład grupy armijnej von Gallwitza. Dodatkowo oddziały XX korpusu w składzie: 75. brygadaZ 41. dywizji piechoty., 1. dywizja rezerwowa gwardii gen. Albrechta, 37. dywizja piechoty gen. Staabsa, 2. dywizja kawalerii gen. von Neuburga, 9. i 21. brygada Landwehry i austro-węgierska 3.